فسفر
فسفر:
به غير از آب و غذا بدن انسان براي بقا نياز ويتامينهاي مشخص و مواد معدني دارد. کلسيم و فسفر در ماده معدني مهم در بدن انسان هستند که با کمک همديگر دندانها و استخوانها را ميسازند. فسفر 1 درصد کل وزن بدن را تشکيل ميدهد، بنابراين اگر فردي 150 پوند وزن داشته باشد يک و نيم پوند فسفر در بدن دارد.
بيشتر فسفر بدن (در حدود 85 درصد) در استخوانها و دندانها (جايي که با کلسيم براي ساختن استخوان قويتر و سخت تر ترکيب ميشود) وجود دارد. بفيه فسفر در سلولها و بافتهاي ديگر وجود دارد. در کليه ها، فسفر از نظير تصفيه مهم است. فسفر همچنين به تعادل اسيد-باز درخون کمک ميکند. فسفر جريان انرژي در بدن را تنظيم کرده باعث کاهش درد عضلاني، بعد از يک کار سخت، ميشود. بدن شما براي رشد، نگهداري و ترميم همه بافتها و ياختههاي بدن و همچنين براي جذب ساير ويتامينها و مواد معدني از جمله ويتامين دي، کلسيم، يد، منيزيوم و روي نياز به فسفر دارد.
کاربردها در پزشکي:
در حالت معمول نياز به مصرف مکملهاي فسفر وجود ندارد زيرا غذاهايي که ما ميخوريم حاوي مقادير کافي فسفر است، با اينحال در بعضي موارد براي مثال در شخصي که بيماري کليوي دارد، پزشک مکملهاي فسفر را تجويز ميکند. بعضي از ورزشکاران قبل از شروع رقابت يا کارهاي سنگين براي کاهش درد عضلاني و خستگي از مکملهاي پتاسيم استفاده ميکنند. مصرف فسفر و کلسيم با همديگر ميتواند باعث بهبود شکستگي استخوان و درمان کمبودهاي ويتامين «دي» نظيراستئومالاسي (نرمي استخوان) و ريکتز شود.
منابع غذايي :
گوشت قرمز و مرغ و بوقلمون حاوي مقادير چشمگيري فسفر هستند. منابع ديگر شامل شيرخشک و محصولات شير، پنير سفت، ماهي کنسرو شده، آجيل، تخم مرغ و نوشابههاي سبک است.
اشکال ديگر :
فسفر غيرفلزي که يک ماده مومي زرد يا سفيد است و در تماس با هوا قابل اشتعال است سميت زيادي دارد و به عنوان دارو استفاده نيمشود. علاوه بر اين پزشکان يک يا چند تا از فسفاتهاي غيرآلي را که در زير نامبرده شده است و سمي نيست، توصيه ميکنند:
فسفات پتاسيم دي بازيک، فسفات پتاسيم مونوبازيک، فسفات سديم دي بازيک، فسفات سديم مونوبازيک، فسفات سديم تري بازيک
نحوه مصرف :
اگر زير 24 سال سن داريد و يا اينکه حامله يا شيرده هستيد روزانه به 1200 ميلي گرم فسفر نياز داريد. براي افراد ديگر حد مجاز توصيه شده روزانه crda، 800 ميلي گرم است. چون اغلب نياز بدن به فسفر از طريق رژيم غذايي تأمين ميشود، جاي هيچ گونه نگراني در مورد مصرف مکملهاي فسفر وجود ندارد. مسئله مهمتر اين است که شما بر روي غذايي که ميخوريد دقت کنيد تا تعادل مناسبي از کلسيم و فسفر در رژيم غذايي شما وجود داشته باشد. کم کردن گوشت و جايگزين کردن با نوشابههاي سبک ميتواند عدم تعادل بين کلسيم و فسفر را اصلاح کند. در همين زمان شما بايد دقت کنيد که کلسيم کافي مورد نياز بدن را در رژيم غذايي جاي دهيد که اغلب کار مشکلي است.
موارد احتياط :
مصرف روزانه بيش از 1 گرم فسفر ميتواند باعث مسموميت شود. مصرف زياد فسفر ميتواند منجر به اسهال و کلسيفيکاسيون (سخت شدن) اعضا و بافت نرم شده و توانايي جذب آهن، کلسيم، منيزيوم و روي را توسط بدن کاهش دهد. اگر شما ورزشکار هستيد و از مکملهاي حاوي فسفات استفاده ميکنيد، بايد دقت کنيد که از اين مکملها فقط بايد به صورت گاه گاهي استفاده کنيد.
متخصصين تغذيه يک ميزان مساوي از کلسيم و فسفر را در رژيم غذايي توصيه ميکنند، اما رژيم غذايي تيپيک امريکايي حاوي کلسيم کم و فسفر زياد (ميزان فسفر 2 تا 4 برابر کلسيم) است. علت اين امر بسيار ساده است. گوشت قرمز و مرغ و بوقلمون حاوي فسفر به ميزان 10 تا 20 برابر ميزان کلسيم آن است، و آشاميدنيهاي حاوي کربنات مانند "کولا" حدود 500 ميلي گرم فسفر در هر بار مصرف دارد.
وقتي در سيستم شما فسفر بيشتر از کلسيم باشد، بدن کلسيم ذخيره شده داخل استخوانها را برداشت ميکند تا عملکر طبيعي بدن انجام شود. اين امر منجر به کاهش توده استخواني و در نتيجه شکنندگي استخوان و يا مشکلات لثه و دندانها ميشود. پايين بودن نسبت کلسيم به فسفر همچنين باعث افزايش خطر فشار خون بالا و سرطان کولورکتال ميشود.
يک تعادل مناسب بين کلسيم و فسفر رژيم غذايي ميتواند باعث کاهش تنيدگي (استرس)، کاهش خطر پوکي استخوان و بهبود علايم آرتروز و ديگر مشکلاتي شود که مرتبط با توانايي بدن در استفاده از کلسيم است.